II O 16

II O 16 DIOG. LAERT. II 120:
γηραιὸν δὲ [scil. Stilponem] [2] τελευτῆσαί φησιν Ἕρμιππος [fr. 37 F.H.G. III p. 45 = fr. 35 Wehrli], οἶνον [3] προσενεγκάμενον ὅπως θᾶττον ἀποθάνῃ. ἔστι δὲ καὶ εἰς τοῦτον ἡμῶν [Anth. Plan. V 42]˙
τὸν Μεγαρέα Στίλπωνα, γιγνώσκεις δ' ἴσως,
γῆρας, ἔπειτα νόσος καθεῖλε, δύσμαχον ζυγόν˙
ἀλλ' οἶνον εὗρε τῆς κακῆς συνωρίδος
φέρτερον ἡνίοχον˙ 〈χανδὸν〉 πιὼν γὰρ ἤλασεν.
προσεσκώφθη δὲ ὑπὸ Σωφίλου τοῦ κωμικοῦ ἐν δράματι Γάμῳ [Diphilus fr. 23 C.A.F. II p. 547; cf. Meineke IV p. 386]˙
Στίλπωνός ἐστι βύσμαθ' ὁ Χαρίνου λόγος.
[1 γηραιὸν . . . . 3 ἀποθάνῃ = [HESYCH. MILES.] de vir. illustr. 61].